Λάμπος Κώστας @ lampos kostas @ lambos kostas: Δεκεμβρίου 2007

ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ

Η λέξη Λάμπος υπάρχει εδώ και πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια, ως επίθετο, ως κύριο όνομα και ως επώνυμο.
Τελικά, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε στο διαδίκτυο, υπάρχουμε πολλοί με αυτό το όνοματεπώνυμο και ως άνθρωποι είμαστε μεταξύ μας, αλλά και με τους άλλους που φέρουν άλλα επώνυμα, ισοι. Δεν είμαστε όμως ίδιοι. Διαφέρουμε σε πολλά και αυτό δεν αρνητικό, γιατί η διαφορετικότητα είναι πλούτος σε ιδέες, σε αρχές, σε αξίες, σε στάσεις ζωής, σε οράματα και σε ότι γονιμοποιεί τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Για να μην με μπερδεύει λοιπόν κανείς με κάποιους άλλους και ενδεχόμενα τους αδικεί, δηλώνω πως εγώ δεν έχω καμιά σχέση με επιχειρήσεις, με χρηματιστήρια, με μετοχές, με περιουσίες και τα παρόμοια και φυσικά δεν είναι του χαρακτήρα μου το life style.
Είμαι ένας απλός, καθημερινός, ανήσυχος και ελεύθερος, όσο μπορώ σ' αυτή τη ζούγκλα, άνθρωπος.
Μερικά πράγματα γιά μένα μπορείτε να μάθετε επισκεπτόμενοι και τις άλλες 10 σελίδες αυτού το Μπλογκ.
Να είστε καλά
Κώστας Λάμπος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΑΝΘΟΣ, ΑΘΗΝΑ 1996. Σελίδες 176. "Αν θα έπρεπε, καταλήγει ο συγγραφέας, μιά Εισαγωγή στον Οικονομικό Προγραμματισμό να κλείσει με ένα επιγραμματικό συμπέρασμα, τότε αυτυό θα μπορούσε να είναι: Ο Οικονομικός Πραγραμματισμός δεν είναι μόνο μιά συνειδητή κίνηση της κοινωνίας: 1. Να βάλλει τάξη στο χάος της αγοράς, 2. Να επιβάλλει οικονομικό ορθολογισμό για να μεγιστιποήσει την οικονομική αποτελεσματικότητα, ελαχιστοποιώντας τη σπατάλη των πόρων, 3. Να διευρύνει τα όρια της κοινωνικά προσδιοριζόμενης ανθρώπινης ελευθερίας και ευτυχίας και 4. Να διαφυλάξει την προοπτική της ίδιας της ζωής, αλλά και επειδή είναι όλα αυτά είναι ταυτόχρονα και:το καλύτερο σχολείο στο οποίο η κοινωνία αυτοεκπαιδεύεται να αυτοδιευθύνεται και να αυτοκυβερνιέται στη βασανιστική πορεία της προς την Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό". "Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο με δυνατή μα ταυτόχρονα κατανοητή γλώσσα, με επιστημονική συνέπεια, χωρίς συμβιβασμούς και τεχνοκρατικές υποκρισίες, που φιλοδοξεί να αποκαταστήσει την ανθρωποκεντρική , την ουμανιστική σχέση Άνθρωπος-Κοινωνία-Οικονομία, την οποία έχει διαταράξει η κερδοκεντρική αντίληψη του οικονομισμού, δηλαδή του οικονομικού εγωϊσμού και την έχει υποβαθμίσει σε σχέση Οικονομία-Κοινωνία-Άνθρωπος. Πρόκειται για ένα βιβλίο που πρέπει να διαβαστεί όχι μόνο από τους 'ειδικούς', αλλά από κάθε πολίτη και ιδιαίτερα από κάθε νεολαίο πολίτη", Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΗς 24ης Αυγούστου 1996.

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΥΠΩΘΗΤΩ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΔΑΝΟΣ, ΑΘΗΝΑ 1999. Σελίδες 215. "Το βιβλίο αυτό αποτελεί ίσως την πιό διεισδυτική ανάλυση των πτυχών, της φύσης, των ορίων και των οριζόντων των Συνεταιρισμών. Ο συγγραφέας αναδεικνύει μέσα από τη μελέτη τόσο του ελληνικού όσο και του παγκόσμιου Συνεταιριστικού Κινήματος το ιστορικό βάθος , το συστημικό πλάτος και την ιστορική προοπτική του θεσμού των Συνεταιρισμών και εκφράζει την αισιοδοξία του για το θρίαμβο της Παγκόσμιας Συνεταιριστικής Δημοκρατίας στα πλαίσια ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού, όταν αργά ή γρήγορα η Ανθρωπότητα θα βρεθεί "στη γωνία", αντιμέτωπη με τη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης"

ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕς ΕΘΝΙΚΗς ΑΓΡΟΤΙΚΗς ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗς

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΛΙΑΝΘΟΣ, ΑΘΗΝΑ 1991. Σελίδες 305. "Στην Ελλάδα υπάρχει αναμφίβολα 'Αγροτικό Ζήτημα', γιατί δυστυχώς υπάρχει ακόμα σοβαρό 'Εθνικό Ζήτημα'. Και το Εθνικό μας Ζήτημα θα γίνεται όλο και σοβαρότερο όσο το Αγροτικό μας Ζήτημα θα αντιμετωπίζεται με παραδοσιακές αγροτικές πολιτικές...ντόπιας ή 'ευρωπαϊκής', στην ουσία όμως αμερικάνικης έμπνευσης (Ο.Π.Ε.).. Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, συνθήκες Εθνικού Ζητήματος, ο αγροτικός τομέας της ελληνικής οικονομίας αδυνατεί και θα αδυνατεί πάντα να εκπληρώνει στο ακέραιο τις διατροφικές και τις αναπτυξιακές λειτουργίες του με αποτέλεσμα τη διατήρηση και την ενίσχυση της εξάρτησης της χώρας από τις δυνάμεις του διατροφικού ιμπεριαλισμού, η οποία αποτελεί και τη μήτρα κάθε μορφής εξάρτησης. Κύριες όψεις του 'Ελληνικού Αγροτικού Ζητήματος' είναι: 1. Η επίμονη διατήρηση του παραδοσιακού μικροκαλλιεργητικού χαρακτήρα των παραγωγικών δομών, επειδή αυτή αποδυναμώνει τους αγρότες και διευκολύνει τη λειτουργία του παρασιτικού εμπορίου για λογαριασμό της ντόπιας μεταπρατικής ολιγαρχίας και επιτρέπει τη μεταφορά ελληνικού αγροτικού πλεονάσματος στις οικονομίες που χρειάζονται φτηνά τρόφιμα για τον πληθυσμό τους και φτηνές αγροτικές πρώτες ύλες για την ανταγωνιστική βιομηχανία τους. 2. Οι χαλαρές σχέσεις συνεργασίας του αγροτικού τομέα της ελληνικής οικονομίας με τους άλλους τομείς ως αποτέλεσμα του χαμηλού βαθμού ολοκλήρωσης της εθνικής οικονομίας σε αντίθεση με τον υψηλό βαθμό υποταγής της στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, φαινόμενα που οδηγούν στη διαμόρφωση του 'Ελληνικού Αγροτικού Παράδοξου', που χαρακτηρίζεται από την υπερπλεονασματική παραγωγή προϊόντων που χρειάζεται η διεθνής καπιταλιστική αγορά και από ελλειματική παραγωγή προϊόντων που είναι απαραίτητα για τη μεγαλύτερη δυνατή διατροφική ανεξαρτησία του Ελληνικού Λαού και για την αδέσμευτη ανάπτυξη της χώρας. 3. Η 'δημοσιουπαλληλοποίηση' της αγροτιάς που εξασφαλίζεται σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο με την 'αγροτική πολιτική' που εξαντλείται στην πολιτική τιμών και επιδοτήσεων, πολιτική που αγνοεί , αν δεν εχθρεύεται, την πολιτική για την αγροτική ανασυγκρότηση της χώρας στη βάση των Αγροτοβιομηχανικών Παραγωγικών Συνεταιρισμών, γιατί αρκείται σε μιά πολιτική 'κρατικής στοργής', που μετατρέπει τους έλληνες αγρότες από 'ιδιοκτήτες επιχειρηματίες' σε εξαθλιωμένους κατ' οίκον εργάτες με επιστάτες τους μεσάζοντες, την ολιγαρχία, το ελληνικό κράτος και το Διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 4. Υπάρχει , τέλος, και μια τέταρτη όψη του Ελληνικού Αγροτικού Ζητήματος, κι' αυτή είναι ο αγροτοπατερισμός...Όσο όμως κι' αν το φαινόμενο του αγροτοπατερισμού κοινωνιολογικά ερμηνεύεται ως φυσιολογικό στοιχείο του πελατειακού πολιτικού συστήματος ..., άλλο τόσο γίνεται σαφές πως καμιά διαδικασία αμφισβήτησης και πολύ περισσότερο κανένα σοβαρό κίνημα υπέρβασης του ελληνικού περιφερειακού καπιταλισμού δεν μπορεί να διαμορφωθεί στην ελληνική ύπαιθρο, όσο η Αγροτιά θα συνεχίσει να καταδυναστεύεται από την κηδεμονία των αγροτοπατέρων, που στην πλειοψηφία τους είναι μεγαλοκτηματίες-καπιταλιστές, οι περισσότεροι από τους οποίους αποζημιώνονται συχνά, για τις υπηρεσίες τους στο 'κόμμα τους' και στο 'σύστημα' με κάποιο βουλευτιλίκι, ακόμα και με υπουργιλίκι στην Αθήνα ή στις Βρυξέλλες... Θεωρώ λοιπόν αναγκαία τη διατύπωση μιας νέας αυθεντικής, από τα κάτω προς τα πάνω, Στραητγικής Αγροτικής Ανασυγκρότησης, στα πλαίσια μιας Νέας Προοδευτικής Στρατηγικής Εθνικής Ανασυγκρότησης της χώρας... Τα δοκίμια που ακολουθούν φιλοδοξούν να συμβάλλουν στη συζήτηση για τη διαμόρφωση αυτής της συγκεκριμένης Στρατηγικής".

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΙΧΜΗ, ΑΘΗΝΑ 1988. Σελίδες 252. Το βιβλίο αυτό το προλογίζει ο Στέργιος Μπαμπανάσης και μεταξύ άλλων σημειώνει: "...Ο Κώστας Λάμπος ανήκει στη Σχολή της Πολιτικής Οικονομίας και πιό συγκεκριμένα στην κατηγορία των μαχητικών και μαχόμενων οικονομιλόγων, που δεν περιορίζονται στην ερμηνία των οικονομικών φαινομένων, αλλά επιδιώκουν να συμβάλλουν στην αλλαγή του κόσμου. Ο συγγραφέας με τα δοκίμιά του συμβάλλει στην αποσαφίνηση πολλλών επίμαχων θεμάτων και στη διατύπωση νέων επιστημονικών αποτελεσμάτων..."

Η ΖΕΥΞΗ ΡΙΟΥ-ΑΝΤΙΡΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

" Στην ιεράρχιση των αναγκαίων έργων υποδομής για την ανάπτυξη της Δυτικής Ελλάδας η Ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου κατέχει αναμφισβήτητα την πρώτη θέση, γι' αυτό και επανειλλημένα έχει χαρακτηριστεί έργο εθνικής σημασίας πρώτης προτεραιότητας. Κι' όμως παρά την αναγκαιότητα-χρησιμότητα της Ζεύξης, τον αγώνα της δυτικοελλαδικής κοινωνίας και τις προσπάθειες που ξεκίνησαν εδώ και τριάντα περίπου χρόνια, το έργο δεν έγινα ακόμα. Και αυτό γιατί κάποια οργανωμένα συμφέροντα, αυτά που λυμαίνονται την τόσο ευάλωτη στις καιρικές συνθήκες, αλλά και την αναπτυξιακά ανεπαρκέστατη πορθμειακή σύνδεση Ρίου-Αντιρρίου, βρίσκουν τον τρόπο , με τους εκφραστές τους στο κοινοβούλιο να ανατρέπουν αποφάσεις και διαδικασίες και να εμποδίζουν την ολοκλήρωση των διαδικασιών της κατασκευής μόνιμης οδικής και σιδηροδρομικής γέφυρας...Ο αγώνας όμως συνεχίζεται και θα συνεχίζεται μέχρι να μετασχηματιστεί σε πολιτική επιλογή , σε απόφαση της κοινωνίας μας να επιβάλλει τη θέλησή της . Τότε αυτός ο αγώνας θα γίνει Ζεύξη στο Ρίο-Αντίρριο, θα γίνει ανάπτυξη στην Αιτωλοακαρνανία και στη Δυτική Ελλάδα, θα γίνει το μέλλον των παιδιών μας, το μέλλον της Ελλάδας, θα γίνει η ίδια η Ελλάδα". Έκδοση της Πανελλαδικής Επιτροπής Αγώνα για τη Ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου, (Π.Ε.Α.Ζε.Ρ.Α), Αθήνα 1992 και 1993.Σελίδες 96.

ΕΞΑΡΤΗΣΗ, ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΥΠΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗς ΕΛΛΑΔΑς.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΙΧΜΗ, ΑΘΗΝΑ 1983. Σελίδες 515. "...Φρονώ πως δεν χρειάζονται περισσότερα να καταγράψω σαν βιβλιοκρισία για να κατατοπιστεί ο υποψήφιος αναγνώστης για την τεράστια αξία που περικλείει το βιβλίο του Κώστα Λάμπου και που το θεωρώ ισάξιας εθνικής σημασίας έργο, όπως "Η βαρειά βιομηχανία" του αλησμόνητου Δημήτρη Μπάτση...", Φραγκίσκος Αρχοντάκης, στην Μηνιαία Επιθεώρηση Αγροτικής Οικονομίας και Πολιτικής: ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ, τεύχος 20-21, Γενέρης-Φλεβάρης 1985, σελίδες 821-822.